این سیستم ها معمولا جهت اطفاء حریق مناطق پرخطر شامل کلاس B حریق از قبیل انبارهای مایعات قابل اشتعال، آشیانه های هواپیما، مخازن سوخت، سالن های رنگ و... به کار می روند و انتخاب کف آتش نشانی بستگی به مواد قابل اشتعال دارد. سیستم های مورد استفاده در این زمینه می توانند به صورت دستی (انواع مانیتورها، فوم موبایل ها، توربکس ها، نازل ها و...) و یا به طور اتوماتیک (شبکه های اسپرینکر، فوم چمبرها و...) باشند. تمامی سیستم های اسپرینکلر مورد استفاده در سیستم های مبتنی بر آب ( سیستم های تر، خشک، دو مرحله ای و سیلابی) با افزودن مخازن کف و تجهیزات تخصصی مربوطه به سیستم آب و کف تبدیل می شوند. کف آتش نشانی مورد استفاده در سیستم های اطفاء حریق مبتنی بر آب و کف، از مخلوط شدن آب با کنسانتره کف در درصدی مشخص تولید می شود که پس از دمیده شدن هوا به داخل آن، ساختاری پر حجم و حباب گونه پیدا می کند و به علت گسترش فراوان، به راحتی بر روی ماده مشتعل شناور شده و مانع از رسیدن اکسیژن و انتشار بخارات حاصل از حریق می شود.